Λίμνη Κερκίνη

Η Κερκίνη είναι μία τεχνητή λίμνη που σχηματίστηκε με τη δημιουργία φράγματος στο ποταμό Στρυμόνα. Έχει θέα στο βουνό Μπέλες και στην κοιλάδα των Σερρών.

Τα παραποτάμια δάση, τα νούφαρα και η ποικιλία των ψαριών αποτελούν πηγή εισοδήματος για πολλούς κατοίκους της περιοχής. Προστατεύεται από τη σύμβαση Ραμσάρ (=σύμβαση για τους Υγροβιότοπους Διεθνούς Σημασίας που υπογράφηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1971 στην περιοχή Ραμσάρ) και αποτελεί περιοχή του ευρωπαϊκού δικτύου " Natura 2000".

Στην ευρύτερη περιοχή συναντούμε πολλά είδη θηλαστικών όπως το τσακάλι, τον λύκο, την αγριογατα, τη βίδρα, τη νυφίτσα, το ζαρκάδι, το λαγό και το αγριογούρουνο. Στη περιοχή γύρω από τη λίμνη έχουν καταγραφεί περίπου 300 είδη πουλιών. Ο αργυροπελεκάνος και η λαγγόνα (=ο μικρότερος κορμοράνος στο κόσμο) που ζουν εκεί είναι μοναδικά στο κόσμο είδη απειλούμενα με εξαφάνιση.

Συνολικά 10 είδη φωλιάζουν στο παραποτάμιο δάσος

1. Κρυπτοτσινιάς                            6. Νυχτοκόρακας

2. Λευκοτσικνιάς                             7. Χουλιαρομύτα

3. Αργυροτσικνιάς                          8. Λαγγόνα

4. Πορφυροτσικνιάς                       9. Χαλκόκοτα

5. Σταχτοτσικνιάς                           10. Κορμοράνος                               

Στους καλαμιώνες, φωλιάζουν τα:

1. Σκουφοβουτηχτάρι

2. Νανοβουτηχτάρι

3. Μαυροβουτηχτάρι

4. Φαλαρίδα

5. Νερόκοτα

6. και από το 2009 και ο κύκνος

Και τέλος στα φύλλα από νούφαρα και άλλα υδρόβια φυτά φωλιάζουν τα:

1. Μουστακογλάρονο και 

2. Μαυρογλάρονο 

Η λίμνη Κερκίνη μαζί με τη περιοχή του Πόρτο Λάγους είναι η πιο σημαντική περιοχή διαχείμασης του Αργυροπελεκάνου στην Ευρώπη

Αργυροπελεκάνος

Λευκοτσικνιάδες

Σταχτοτσικνιάς

Πηγές:
http://kerkini.gr/panida/
https://poulia4.blogspot.com/

Μουσείο Καπνού

Η Καβάλα αποτέλεσε κατά το παρελθόν το σημαντικότερο καπνοπαραγωγικό, μεταποιητικό και εξαγωγικό κέντρο καπνού. Κάποτε στην Καβάλα υπήρχαν 168 καπναποθήκες. Η πρώτη προσπάθεια εξοικείωσης με το καπνικό παρελθόν έγινε το 1996 με την έκθεση "Καβάλα, η καπνούπολη του χθες". Τα επόμενα χρόνια άρχισε η συγκέντρωση πάσης φύσεως υλικού σχετικά με τον καπνό και την κατεργασία του και το 2003 άρχισε να λειτουργεί το Μουσείο Καπνού στο ισόγειο του κτηρίου του πρώην Ελληνικού Οργανισμού Καπνού (Ε.Ο.Κ). Σκοπός της λειτουργίας του μουσείου είναι η διάσωση και η προβολή της τοπικής κοινωνικής και βιομηχανικής ιστορίας και της ιστορίας των προσφύγων.

Ο εκθεσιακός χώρος του μουσείου χωρίζεται σε 7 ενότητες:

1. Καλλιέργεια - χωρική επεξεργασία
2. Κλασσική επεξεργασία
3. Επεξεργασίας τόγκας
4. Εκθεσιακά δείγματα επεξεργασμένου καπνού
5. Καπνέμποροι - καπνεμπόριο
6. Καπνεργάτες συνδικαλισμός καπνεργασίας
7. Σιγαρεττοβιομηχανία

Εκτίθενται πολλά είδη καπνού και της καλλιέργειας, της συγκομιδής και της επεξεργασίας του, είτε με τα χέρια, είτε με τα πρώτα μηχανήματα, είτε με τα  επόμενα μηχανήματα στα καπνομάγαζα. Επίσης εκτίθενται συμπιεστήρια, ζυγαριές και ο ίδιος ο καπνός σε κάθε μορφή, από τη ποικιλία που συλλέγεται (μπασμάς, μπασί, μπαγκλί, καπά κουλάκ, κλπ), που ξεραίνεται (σαντάλια), κατά τη κατεργασία του με παραδοσιακούς και σύγχρονους τρόπους, συσκευασμένος έτοιμος για εξαγωγή και σε τελική μορφή για τον καταναλωτή ως τσιγάρο. Τα μηχανήματα είναι χειροκίνητα και ηλεκτροκίνητα και όλα λειτουργούν κανονικά. 

Παλαιά οικία κοντά στο Μουσείο Καπνού

40°56'17.3"N 24°24'17.2"E

Μεσαιωνικό Υδραγωγείο Καβάλας

Το Υδραγωγείο της Καβάλας είναι το εντυπωσιακότερο τμήμα ενός εκτεταμένου συστήματος ύδρευσης της τειχισμένης πόλης. Ο αγωγός έχει μήκος περίπου 6 χιλιόμετρα. Ξεκινά από τη λεγόμενη Μάνα του Νερού και φθάνει στη πόλη με μια ωραία διαδρομή με γέφυρες και δεξαμενές.

Η ανάγκη να γεφυρωθεί η κατωφέρεια που χωρίζει τη πόλη από την ενδοχώρα οδήγησε στη κατασκευή του επιβλητικού κτίσματος, μήκους περίπου 280 μέτρων και μεγίστου ύψους 28τμ.

Η σημερινή του μορφή είναι ένα έργο των αρχών του 16ου αιώνα όταν στα χρόνια του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς ο μικρός οικισμός ανασυντάσσεται και ανακτά στοιχεία οργανωμένου αστικού βίου με τη φροντίδα του Ιμπραήμ Πασά, έμπιστου συνεργάτη του σουλτάνου. Ο ίδιος φροντίζει και για την οικοδόμηση άλλων μνημείων της πόλης όπως του τζαμιού, (σήμερα εκκλησία Αγ. Νικολάου), δημοσίων λουτρών (στη περιοχή του Αγ. Νικολάου)κ.α. δίνοντας ζωή στον εγκαταλελειμμένο οικισμό.

Υπάρχουν ωστόσο στοιχεία που υποδηλώνουν πως το μνημείο πιθανόν να έχει και ρωμαϊκό παρελθόν. Αποτελούσε επίσης τμήμα της βυζαντινής πρόνοιας για  τον έλεγχο του περάσματος. Τέλος η εκτεταμένη συντήρηση και ανακατασκευή του από τους Οθωμανούς, συμπίπτει με τις αντίστοιχες εργασίες στην περιοχή της Κωνσταντινούπολης.

40°56'12.1"N 24°24'54.9"E

Όλο το νότιο τμήμα και μέρος του βόρειου άκρου του μνημείου δέχτηκε στις αρχές του 19ου αιώνα εκτεταμένη αναστήλωση και φροντίδα με έντονη διακοσμητική διάθεση. Οι δύο επιγραφές που υπάρχουν (αραβική και ελληνική) συντείνουν σε χρονολόγηση γύρω στο 1818, ενώ αρχειακές πηγές πως οι πόροι προήλθαν από την Αίγυπτο με φροντίδα του Μεχμέτ Άλι, Πασά της Αιγύπτου και τέκνου της πόλης.

Το μνημείο είναι κατασκευασμένο από τοπικό γρανίτη και λίγα πλίνθινα στοιχεία. Αρθρώνεται σε τρία διαζώματα. το κάτω διάζωμα αποτελείται από σχεδόν τετράγωνους πεσσούς πλευράς 6 μέτρων περίπου και μονά τόξα. Στο μεσαίο διάζωμα η διάταξη περιλαμβάνει εναλλαγή μονών και διπλών τόξων, ενώ στο άνω διάζωμα υπάρχει ο αγωγός μεταφοράς νερού. Υπάρχουν επίσης δύο δεξαμενές, στο βόρειο και στο νότιο άκρο του μνημείου,στις οποίες γινόταν καθαρισμός του νερού με το σύστημά της υπερχείλισης. Από εκεί το νερό διανεμόταν στον οικισμό στις δημόσιες κρήνες από τις οποίες ελάχιστες έχουν σωθεί, δημόσια κτίρια (χαμάμ κ.α.) και λίγες ιδιωτικές κατοικίες.

Η αποκατάσταση χρηματοδοτήθηκε από εθνικούς δημοτικούς και ιδιωτικούς πόρους αλλά κυρίως το πλαίσιο του Β και Γ Κ.Πλ.Σ.Π.Ι Αν. Μακεδονίας και Θράκης και ολοκληρώθηκαν σε περίπου 10 χρόνια.

Υπουργείο Πολιτισμού

12η εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων

Πηγή: Δήμος Καβάλας