Aigina

Aigina, a photo by Tsavick on Flickr.

Βόρεια του νησιού, είναι κτισμένος ο Ναός της Αθηνάς Αφαίας, μέσα στα πεύκα με θέα
την απέραντη γαλάζια θάλασσα. Είναι σε πολύ καλή κατάσταση. Σώζονται 24 από τις 34, συνολικά,
κολώνες του ναού. Έχει κτιστεί το 480 π.Χ. μετά τη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Περισσότερες πληροφορίες για την Αφαία μας δίνει ο Παυσανίας από κάποιες παραδόσεις της Κρήτης.
Σύμφωνα με αυτές, από το Δία και την Κάρμη γεννήθηκε η Βριτόμαρτις που αγαπούσε πολύ
το κυνήγι και γι' αυτό τη συμπάθησε ιδιαίτερα η θεά Άρτεμις. Την ερωτεύτηκε όμως ο Μίνωας
και για να γλιτώσει από αυτόν έπεσε στη θάλασσα και μπλέχτηκε στα δίχτυα κάποιον ψαράδων
που την πήραν μαζί τους στο καράβι. Εκεί όμως την ερωτεύτηκε ένας από τους ναύτες και έτσι η Βριτόμαρτις αναγκάστηκε και πάλι να πέσει στη θάλασσα για να γλιτώσει και κολυμπώντας βγήκε
στο νησί από όπου περνούσε το καράβι αυτό, την Αίγινα. Η κοπέλα πήρε αμέσως το δρόμο προς το δάσος του νησιού και σιγά σιγά οι ναύτες από το πλοίο την έβλεπαν να χάνεται σαν με κάποια
θεϊκή επέμβαση, και γι' αυτό την ονόμασαν Αφαία (άφαντη - αφανέρωτη).
Όταν έχει καθαρή ατμόσφαιρα βλέπεις το Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο και την Ακρόπολη των Αθηνών. Λένε ότι οι τρεις ναοί σχηματίζουν ένα ισοσκελές τρίγωνο (το ιερό τρίγωνο της αρχαιότητας).

"Camping Club Agia Anna"

     Ξεκινώντας για μια μικρή περιπέτεια ΠαρασκευοΣαββατοΚύριακου επισκεφτήκαμε αυτές τις δύο κατασκηνώσεις. Η μία, Club Agia Anna, πολύ παλιά και γνωστή στους περισσότερους, ενώ η άλλη, Daluz νεώτερη και σχετικά άγνωστη.

     Το Club Agia Anna βρίσκεται στη βόρεια Εύβοια από την πλευρά του Αιγαίου πελάγους. Ο δρόμος είναι κουραστικός με πολλές στροφές και ανηφοροκατηφόρες. Το κάμπινγκ βρίσκεται στην άκρη του μικρού παραθαλάσσιου οικισμού, αλλά είναι το στέκι της περιοχής αφού διαθέτει δύο πισίνες και μπαρ με μουσική από το πρωί έως το βράδυ.

   
     Φτάσαμε Σάββατο μεσημέρι και μας έδωσαν ένα χάρτη με την προκαθορισμένη θέση. Η σκιά ήταν ως επί το πλείστον από πεύκα (αφού η κατασκήνωση είναι μέσα στο δάσος) με κάποιες μικρές μουριές διάσπαρτες. Στο έδαφος υπήρχε χώμα και ρετσίνι από τα πεύκα. Στο χώρο που μας υπέδειξαν υπήρχε ένα δέντρο στο 1/3 του χώρου πράγμα που δυσκόλεψε αρκετά την τοποθέτηση της σκηνής. Στρώσαμε κάτω ένα μουσαμά (ευτυχώς, γιατί όταν τον σηκώσαμε είχε κολλημένο ρετσίνι), αλλά εκ των υστέρων διαπιστώσαμε ότι η σκηνή δεν καλυπτόταν ολόκληρη από το ηλιόπανο λόγω του δέντρου. (φυσικά και λερώθηκε και ταλαιπωρήθηκα αρκετά μέχρι να την καθαρίσω).

     

     Είχε πάρα πολλούς κατασκηνωτές, περισσότερο οικογένειες, με υπερβολικό εξοπλισμό (= ψυγεία, κουζίνες, ατμομάγειρες, τηλεοράσεις) σε σημείο που χανόταν κατά την ταπεινή μου γνώμη η έννοια της κατασκήνωσης. Παρά τον πολύ κόσμο τηρούνταν αυστηρά οι ώρες της κοινής ησυχίας. Οι τουαλέτες ήταν τούρκικες ανδρών/γυναικών στους ίδιους χώρους όπως επίσης και τα ντουζ. σχετικώς καθαρές. Υπήρχε χαρτί υγείας σε όλες, όχι όμως σαπούνι. Ζεστό νερό είχαμε μέχρι αργά το βράδυ. Έξω από τις ντουζιέρες υπήρχαν ψύκτες με πολύ κρύο νερό και ψυγεία συντήρησης τροφίμων. Στους χώρους μαγειρέματος υπήρχαν καταψύκτες και εστίες γκαζιού οι οποίες όμως δεν χρησιμοποιούνταν, διότι οι περισσότεροι κατασκηνωτές μαγείρευαν σε ηλεκτρικές εστίες που είχαν στις σκηνές τους. Μέσα στη τιμή προσέφεραν και δωρεάν πρωινό: 1 ποτήρι χυμό ή γάλα και 1 άψητο  τοστ ή τυρόπιτα.

     Διέθεταν δύο πισίνες αλλά οι ντουζιέρες για τις πισίνες ήταν αρκετά μακρυά. Ευτυχώς υπήρχαν τουαλέτες δίπλα ακριβώς, οι οποίες καθαρίζονταν ανά μισή ώρα !!!!! Η πισίνα ήταν πολύ καλή και καινούρια, ενώ υπήρχε και μία μικρότερη και παλαιότερη. Για τα παιδιά ήταν καταπληκτικά, γιατί εκτός από την πισίνα υπήρχε πινγκ πονγκ παιδική χαρά, κάποιες άλλες ομαδικές δραστηριότητες και το βράδυ, τους είχαν μια προβολή παιδικής ταινίας.

     Το φαγητό στο εστιατόριο ήταν μέτριο προς καλό, και οι τιμές ήταν παρόμοιες με τα ταβερνάκια της παραλίας τα οποία επίσης είχαν μέτρια ποιότητα. Για κυρίως πιάτο με σαλάτα και αναψυκτικό ήταν περίπου 10 ευρώ/άτομο. Είχαμε πάρει μαζί μας τα ποδήλατα και έτσι μπορούσαμε εύκολα να μετακινούμαστε για μια βόλτα στον οικισμό ή στη θάλασσα. Ο οικισμός απείχε περίπου 2 χλμ από το χώρο του κάμπινγκ, ενώ η θάλασσα 150 μέτρα από τη ρεσεψιόν που ήταν στην είσοδο του κάμπινγκ, άρα τα ποδήλατα ήταν αρκετά χρήσιμα !

     

     Η θάλασσα ήταν με βότσαλο στην αρχή και άμμο μετά, αλλά βάθαινε αμέσως. Ήταν ανοιχτή στο βοριά όπως και όλες οι παραλίες της ανατολικής Εύβοιας και αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα το καλοκαίρι που φυσούν ως επί το πλείστον βοριάδες. Η θάλασσα έχει πολύ καλή μνήμη και ότι της δώσεις στο επιστρέφει......  Το κάμπινγκ είχε δικές του ξαπλώστρες και ομπρέλες στη παραλία και αν ήθελες να παραγγείλεις υπήρχε ένα σερβιτόρος με ένα ποδήλατο και ένα καφάσι που πηγαινοερχόταν στο μπαρ του καμπινγκ και έφερνε τις παραγγελίες. 

     Ήταν μια ευχάριστη εμπειρία, ξεκουραστήκαμε και περάσαμε ένα δροσερό τριήμερο μακρυά από την Αθήνα.

Θετικά: Μπορείς να περάσεις ευχάριστα την ημέρα σου χωρίς να απομακρυνθείς, κατασκηνώνεις μέσα στο δάσος, δυνατότητα συμπαθητικής βόλτα στον οικισμό.

Αρνητικά: μακρυά για Σ/Κ, κακή κάλυψη από τα δέντρα σε πολλές θέσεις, θάλασσα βρώμικη τις περισσότερες φορές, σχέση ποιότητας/τιμής στο εστιατόριο όπως και στην Αθήνα (μέτρια ποιότητα, τσιμπημένες τιμές).

Θα ξαναπάμε; Ναι φυσικά, γιατί περάσαμε ωραία, το προσωπικό ήταν ευγενέστατο και μπορούσες να βρεις άμεσα κάποιον να σε εξυπηρετήσει. Επίσης έχει πολλές  προσφορές και αν κάποιος τις συνδυάσει μπορεί να περάσει αρκετά οικονομικές διακοπές!

     

Βόλτα στον Ωρωπό

     Ξεκινήσαμε για μια μονοήμερη διερευνητική εκδρομή στις ακτές του Νότιου Ευβοϊκού. Ειμασταν πολύ τυχεροί, γιατί ο καιρός ήταν πολύ καλός χωρίς υπερβολική ζέστη ή αέρα. Φτασαμε στους Αγιους Αποστόλους, κατεβάσαμε τα ποδήλατα και αρχίσαμε τη βόλτα μας.

     Είχε πάρα πολλά αυτοκίνητα διπλο- τρίπλο- παρκαρισμένα έξω από καταστήματα με αποτέλεσμα να δημιουργείται το αδιαχώρητο στους στενούς δρόμους. Πενήντα μέτρα παρακάτω άπλετος χώρος για παρκάρισμα, αλλά φυσικά κανείς δεν ήθελε να περπατήσει. Η διαδρομή ήταν όλη σε άσφαλτο καλής ποιότητας με ήπιες ανηφοροκατηφορες και αρκετές ευθείες. Κάναμε αρκετές στάσεις, άνετα, γιατί είχε πολύ χώρο στο πλάι του δρόμου. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής υπήρχε μεγάλο και άνετο πεζοδρόμιο από την πλευρά της θάλασσας. Τα αυτοκίνητα μας πρόσεχαν γενικώς και μας προσπερνούσαν με αρκετή απόσταση. Είδα και κάποιους που έπασχαν από τη δημοφιλή ασθένεια: δενμπορωναβγαλωτοποδιμουαποτοΓΚΑΖΙ, αλλά ήταν επιπλεγμένη με την κανωοσηπερισσοτερηΦΑΣΑΡΙΑμπορω, οπότε τους ακούγαμε από μακριά και λαμβάναμε εγκαίρως τα μέτρα μας. 

     Είχε πολύ κόσμο που ψάρευε και έκανε μπάνιο και όσο περνούσε η ώρα γινόταν περισσότερος! Με τον ήλιο δεν είχαμε πρόβλημα, γιατί ξεκινώντας πρωί και επιστρέφοντας μεσημέρι είχαμε τον ήλιο συνέχεια στην πλάτη. Όσο για τη θέα ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ !!! Δίπλα στη θάλασσα – πιο δίπλα δε γίνεται!!! Κατά μήκος της διαδρομής είχε πάρα πολλά μέρη για φαγητό, είτε πικ νικ είτε ταβέρνες-μεζεδοπωλεία-σουβλατζίδικα κτλπ. Μικρή ένσταση για το νερό. Δεν είναι δυνατόν αυτές οι περιοχές που ΖΟΥΝ από τους επισκέπτες να μην έχουν περάσει ένα δίκτυο με κάποιες βρύσες. Δεν μπορεί να έχει 30 περίπτερα και ούτε μια βρύση από τους Αγίους Αποστόλους μέχρι τον Ωρωπό ! 

    Φτάνοντας στον Ωρωπό, ο δρόμος φαρδαίνει πάρα πολύ και ξεκινάει μια μεγάλη αμμώδης παραλία με καφετέριες, μπαρ κτλπ. Βέβαια όσο φαρδύς κι αν είναι ο δρόμος, 1-2 ανάγωγοι οδηγοί είναι αρκετοί για να τον κλείσουν, αλλά αυτοί υπάρχουν παντού.... Δυστυχώς αυτά τα μέρη έχουν αναπτυχθεί μόνο για ενήλικες, συναντήσαμε μια υποτυπώδη παιδική χαρά στους Αγίους Αποστόλους και άλλη μία εξίσου μικρή στον Ωρωπό. Τα παιδιά ή κανουν μπάνιο ή τρώνε παγωτό καθισμένα δίπλα στους γονείς... Στο δρόμο, μέσα στον Ωρωπό, κανείς δεν εδεινε προτεραιότητα σε κανέναν και στα πεζοδρόμια ( διπλακα, μη φανταστείτε ότι είναι τεράστια) όπου δεν υπήρχαν δέντρα μες τη μέση υπήρχαν μηχανές! Κοινώς " ή θα καθίσεις να μας αφήσεις χρήματα ή θα φύγεις.- "    Καθίσαμε για ένα καφέ-παγωτό στο μαγαζί "Οναρ" που είναι δίπλα στη παιδική χαρά, λίγο πριν το πορθμείο. 

     Αφού ξεκουραστήκαμε λίγο πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Μικρή συμβουλή προς γονείς: τα σουβλάκια τα τάζουμε στην επιστροφή, αλλιώς μένουμε στη μέση !!! Στους Αγιους Αποστόλους καθίσαμε στο "Θαναση" για σουβλάκια. Αργότερα μάθαμε ότι ο νεαρός που μας σέρβιρε είναι φανατικός ποδηλάτης!!!!

     Ήταν μια ωραία βόλτα κοντά στην Αθήνα, που μπορεί να συνδυαστεί και με μπάνιο στη θάλασσα.