Μονοήμερη Στα Νεα Στυρα Ευβοίας

     Τα Νεα Στύρα βρίσκονται στη Νότια Εύβοια και μπορούμε να φτάσουμε είτε οδικώς μέσω Χαλκίδας είτε με το καραβάκι από το πορθμείο της Αγίας Μαρίνας.
     Εμείς επιλέξαμε το καραβάκι, επειδή το κόστος είναι μικρό και η διαδρομή πολύ συντομότερη. Μόλις κατεβαίνεις από το καραβάκι , ξεκινάει δεξιά και αριστερά μια παραλιακή οδός που μπορείς να κινηθείς παράλληλα με τη θάλασσα. Από δεξιά (Νότια), μετά από 300 μέτρα αρχίζει χωματόδρομος, παραμελημένος με σκόρπιες πέτρες, που οδηγεί στο καινούριο λιμάνι. Η διαδρομή είναι πολύ ωραία, φτάνει να έχετε καλά λάστιχα και σαμπρελίτσες μαζί σας. Προχωρήσαμε μέχρι το σημείο που σταματάει ο δρόμος και αρχίζει η αμμουδιά. Σε εκείνο το σημείο ξεκινάει ασφαλτοστρωμένος δρόμος που μας οδηγεί στο κεντρικο δρόμο που συνδέει τα Ανω Στυρα  με τα Νεα Στυρα.
 


     Η διαδρομή προς τα Άνω Στυρα είναι πολύ όμορφη, ο δρόμος είναι καινούριος και η ποιότητα της ασφάλτου πολύ καλή. Έχει γίνει διαπλάτυνση και παρότι υπάρχει αρκετή κίνηση από αυτοκίνητα μπορέσαμε να κινηθούμε με ασφάλεια. Από τα Ανω Στύρα πήραμε τον παλιό δρόμο προς το χωριό Ρεούζι. Ο δρόμος είναι στενός και η άσφαλτος είναι σπασμένη σε αρκετά σημεία, αλλά η θέα στον κόλπο αποζημιώνει. Στο Ρεούζι υπάρχουν 3 ταβέρνες που μπορεί κάποιος να φάει νοστιμότατο παϊδάκια. Η διαδρομή μετά είναι κατηφορική οπότε φάτε άφοβα!!!!



     Επιστρέφοντας στο λιμάνι μπορούμε να πάρουμε τον βόρειο παραλιακό δρόμο που φτάνει μέχρι τον οικισμό Κεφάλα, όπου μπορούμε να κάτσουμε απολαύσουμε το καφεδάκι μας στο "Βραχο"










     Τα Νεα Στύρα είναι ένας ωραίος κοντινός προορισμός, σχετικά οικονομικός, με δυνατότητα για αρκετό ποδήλατο και μπάνιο. Η θάλασσα είναι πολύ καθαρή επειδή, ως επί το πλείστον, η περιοχή έχει βοριάδες. Αυτή άλλωστε είναι και η εξήγηση για τη κατάσταση της Νέας Μάκρης που βρίσκεται ακριβώς απέναντι !!!

Βόλτα στον Ωρωπό

     Ξεκινήσαμε για μια μονοήμερη διερευνητική εκδρομή στις ακτές του Νότιου Ευβοϊκού. Ειμασταν πολύ τυχεροί, γιατί ο καιρός ήταν πολύ καλός χωρίς υπερβολική ζέστη ή αέρα. Φτασαμε στους Αγιους Αποστόλους, κατεβάσαμε τα ποδήλατα και αρχίσαμε τη βόλτα μας.

     Είχε πάρα πολλά αυτοκίνητα διπλο- τρίπλο- παρκαρισμένα έξω από καταστήματα με αποτέλεσμα να δημιουργείται το αδιαχώρητο στους στενούς δρόμους. Πενήντα μέτρα παρακάτω άπλετος χώρος για παρκάρισμα, αλλά φυσικά κανείς δεν ήθελε να περπατήσει. Η διαδρομή ήταν όλη σε άσφαλτο καλής ποιότητας με ήπιες ανηφοροκατηφορες και αρκετές ευθείες. Κάναμε αρκετές στάσεις, άνετα, γιατί είχε πολύ χώρο στο πλάι του δρόμου. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής υπήρχε μεγάλο και άνετο πεζοδρόμιο από την πλευρά της θάλασσας. Τα αυτοκίνητα μας πρόσεχαν γενικώς και μας προσπερνούσαν με αρκετή απόσταση. Είδα και κάποιους που έπασχαν από τη δημοφιλή ασθένεια: δενμπορωναβγαλωτοποδιμουαποτοΓΚΑΖΙ, αλλά ήταν επιπλεγμένη με την κανωοσηπερισσοτερηΦΑΣΑΡΙΑμπορω, οπότε τους ακούγαμε από μακριά και λαμβάναμε εγκαίρως τα μέτρα μας. 

     Είχε πολύ κόσμο που ψάρευε και έκανε μπάνιο και όσο περνούσε η ώρα γινόταν περισσότερος! Με τον ήλιο δεν είχαμε πρόβλημα, γιατί ξεκινώντας πρωί και επιστρέφοντας μεσημέρι είχαμε τον ήλιο συνέχεια στην πλάτη. Όσο για τη θέα ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ !!! Δίπλα στη θάλασσα – πιο δίπλα δε γίνεται!!! Κατά μήκος της διαδρομής είχε πάρα πολλά μέρη για φαγητό, είτε πικ νικ είτε ταβέρνες-μεζεδοπωλεία-σουβλατζίδικα κτλπ. Μικρή ένσταση για το νερό. Δεν είναι δυνατόν αυτές οι περιοχές που ΖΟΥΝ από τους επισκέπτες να μην έχουν περάσει ένα δίκτυο με κάποιες βρύσες. Δεν μπορεί να έχει 30 περίπτερα και ούτε μια βρύση από τους Αγίους Αποστόλους μέχρι τον Ωρωπό ! 

    Φτάνοντας στον Ωρωπό, ο δρόμος φαρδαίνει πάρα πολύ και ξεκινάει μια μεγάλη αμμώδης παραλία με καφετέριες, μπαρ κτλπ. Βέβαια όσο φαρδύς κι αν είναι ο δρόμος, 1-2 ανάγωγοι οδηγοί είναι αρκετοί για να τον κλείσουν, αλλά αυτοί υπάρχουν παντού.... Δυστυχώς αυτά τα μέρη έχουν αναπτυχθεί μόνο για ενήλικες, συναντήσαμε μια υποτυπώδη παιδική χαρά στους Αγίους Αποστόλους και άλλη μία εξίσου μικρή στον Ωρωπό. Τα παιδιά ή κανουν μπάνιο ή τρώνε παγωτό καθισμένα δίπλα στους γονείς... Στο δρόμο, μέσα στον Ωρωπό, κανείς δεν εδεινε προτεραιότητα σε κανέναν και στα πεζοδρόμια ( διπλακα, μη φανταστείτε ότι είναι τεράστια) όπου δεν υπήρχαν δέντρα μες τη μέση υπήρχαν μηχανές! Κοινώς " ή θα καθίσεις να μας αφήσεις χρήματα ή θα φύγεις.- "    Καθίσαμε για ένα καφέ-παγωτό στο μαγαζί "Οναρ" που είναι δίπλα στη παιδική χαρά, λίγο πριν το πορθμείο. 

     Αφού ξεκουραστήκαμε λίγο πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Μικρή συμβουλή προς γονείς: τα σουβλάκια τα τάζουμε στην επιστροφή, αλλιώς μένουμε στη μέση !!! Στους Αγιους Αποστόλους καθίσαμε στο "Θαναση" για σουβλάκια. Αργότερα μάθαμε ότι ο νεαρός που μας σέρβιρε είναι φανατικός ποδηλάτης!!!!

     Ήταν μια ωραία βόλτα κοντά στην Αθήνα, που μπορεί να συνδυαστεί και με μπάνιο στη θάλασσα.

Βόλτα στη Νέα Μάκρη

     Αυτό το Σάββατο, αποφασίσαμε να πάμε για πικ-νικ στη Νέα Μάκρη. Επειδή η σημερινή εκδρομή περιλάμβανε μαγείρεμα στη φύση οι προετοιμασίες ξεκίνησαν από νωρίς. Το κρέας έτοιμο κομμένο με πάγο για να μην ταλαιπωρηθεί, και μετά ότι άλλο χρειαζόταν για το μαγείρεμα! Όλα φυσικά, μαζί με τα νερά - δεκατιανά - χυμούς χώρεσαν μέσα στην T-Bag ου Brompton η οποία με 30 λίτρα χωρητικότητα, χωράει όλα τα απαραίτητα για μια μονοήμερη οικογενειακή εκδρομή!!!!!

     Φτάσαμε γύρω στις 11:00, ο δρόμος δεν είχε ιδιαίτερη κίνηση, υποθέσαμε ότι όσοι είχαν εξοχικά στην ευρύτερη περιοχή είχαν φύγει από Παρασκευή απόγευμα. Στο λιμάνι είχε ησυχία με πολλές κενές θέσεις για στάθμευση. Φαινόταν σαν, ο κόσμος να μην είχε ξυπνήσει ακόμα. Λίγες μαμάδες με καροτσάκια, κανένας μικροπωλητής, ελάχιστοι να κάνουν τρέξιμο και 2-3 ποδήλατα.

     Το δεκατιανό μας το φάγαμε στο μώλο, αφού τιμήσαμε τις δύο παιδικές χαρές, που συναντήσαμε και τα υπαίθρια όργανα γυμναστικής ενηλίκων.
   

     Η θάλασσα ήταν πολύ ήρεμη και είχε μόνο ένα πολύ ελαφρύ αεράκι, κι η θερμοκρασία γύρω στους 20 βαθμούς, ιδανικές συνθήκες για βόλτα στην παραλία.











     Ξεκινήσαμε με προορισμό την παιδική χαρά στη παραλία Μαραθώνα. Χρησιμοποιήσαμε την παραλιακή όσο υπήρχε δρόμος και μετά βγήκαμε στην οδ. Ποσειδώνος. μέχρις ότου ξαναβρούμε τον παραλιακό δρόμο. Την λεωφ Ποσειδώνος διαδέχτηκε η οδ Χρυσής ακτής που σταμάταγε αιφνιδίως πάνω στη μάντρα ενός σπιτιού!  Τα αυτοκίνητα που συναντήσαμε πήγαιναν με χαμηλή ταχύτητα και γενικώς μας πρόσεχαν. Μείωναν ταχύτητα και κρατούσαν απόσταση ασφαλείας όταν μας προσπερνούσαν. Κοντά όμως στην παραλία Μαραθώνα η κίνηση ήταν περισσότερη, και τα αυτοκίνητα λιγότερο φιλικά, μάλλον είχαν αρχίσει να κατεβαίνουν για να πιάσουν θέση για ψαράκι στις ταβέρνες. Η παιδική χαρά της παραλίας Μαραθώνα βρίσκεται μπροστά στη κεντρική πλατεία και είναι στρωμένη με άμμο. Επειδή ο καιρός ήταν πολύ καλός σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραία να βγάλει τα παπούτσια και να περπατήσει ξυπόλητος ο γιος μου, όμως, κάποιοι γονείς που ήταν ήδη εκεί, μας ενημέρωσαν ότι υπάρχουν διάσπαρτα γυαλιά από σπασμένα μπουκάλια. Η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύομαι να καταλάβω τι ακριβώς υπάρχει μέσα στο κεφάλι ενός ανθρώπου που σπάει μπουκάλια σε μια παιδική χαρά με άμμο, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ μεγάλο.
     Η ώρα ήταν προχωρημένη και έπρεπε να βρούμε ένα κατάλληλο μέρος για να φάμε. Σε αυτό το σημείο κόβετε πάλι ο δρόμος οριστικά και είναι τέλεια, επειδή έχει ησυχία, και δεν περνούν αυτοκίνητα:


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Οπότε σταματήσαμε και αρχίσαμε το μαγείρεμα:

     Μόλις ανακτήσαμε δυνάμεις, ξεκινήσαμε για το Κωπηλατοδρόμιο. Η διαδρομή ήταν ανάμεσα από σπίτια και κτήματα. Ο δρόμος είναι αρκετά φαρδύς, έχει όμως πολλές στροφές με μικρή ορατότητα. Το σημείο που διασχίσαμε τη λεωφ Σχοινιά, για να περάσουμε απέναντι θέλει προσοχή, γιατί τα αυτοκίνητα αναπτύσσουν μεγάλες ταχύτητες. Σε όλη τη διαδρομή, αλλά και μέσα στο Κωπηλατοδρόμιο συναντήσαμε πάρα πολλούς ποδηλάτες που κάναν βόλτα ανά μικρές ομάδες. Όταν  κάναμε τα πρώτα 2,5 χλμ και γυρίσαμε για να ολοκληρώσουμε το κύκλο διαπιστώσαμε ότι ο αέρας είχε αγριέψει και τον είχαμε κατά μέτωπο. Αυτό έκανε ιδιαίτερα κουραστική την επιστροφή, δεδομένου ότι και οι δύο είμασταν κουρασμένοι και έπρεπε να δουλέψουμε με ομαδικό πνεύμα, και καλή τεχνική ώστε να καταφέρουμε να γυρίσουμε πίσω. Ήταν τέτοια η κούραση του μικρού, που όταν επιστρέψαμε στη Νέα Μάκρη μου ζήτησε να πάμε κατευθείαν στο αυτοκίνητο για επιστροφή!